Miasteczko na białej skale – Vieste

O ile w okolicach Bari, jest według mnie mnóstwo ‘hitów’ do odwiedzenia, jak Polignano a Mare, Alberobello, czy Monopoli, o tyle po drodze do Bari nie było dla mnie takich oczywistych atrakcji. Przystanek na trasie trzeba było jednak gdzieś zrobić, bo droga z Sirolo do Bari mogłaby być trochę za długa na jeden raz. Postanowiłam wtedy napisać do swoich włoskich znajomych (których bardzo tu serdecznie pozdrawiam) i poprosić o polecenie co fajniejszych lokalizacji na tej trasie – odpisali szybko i co ciekawe, każdy z nich wspomniał o miasteczku Vieste.

Vieste? Według mapy trzeba było nadłożyć prawie 3 godziny drogi z głównej autostrady, żeby górskimi serpentynami wzdłuż wybrzeża półwyspu Gargano dostać się do miasteczka. Myślę sobie, no dobrze, poszukam informacji o tym miejscu i zdecyduję. Kiedy tylko kliknęłam opcję ‘grafika’ wyszukując nazwę Vieste w googlach, od razu wiedziałam, że po prostu muszę tu przyjechać!

Vieste, to niewielkie portowe miasteczko. Jedno z tych białych, charakterystycznych dla włoskiego regionu Apulia, w którym się znajduje. Przepiękne, usiane gęsto budynkami stare miasto z wąskimi uliczkami, położone jest na imponującej, wysuniętej w głąb morza białej klifowej skale. Na samym czubku cypelka króluje imponujący Kościół San Francesco z wierzą, po drodze mnóstwo jest małych placyków, zaułków i oczywiście licznych restauracyjek, z których każda chyba obowiązkowo ma awanturującego się o resztki jedzenia kota! Na talerzach nie znajdziemy już raczej trufli, bo tu rządzi już prosta, ale jakże pyszna kuchnia regionu Apulia, no i schłodzone wino orzeźwia jakby bardziej...;) Wszędzie pełno roślin w olbrzymich donicach, palm, kwiatów, opuncji.

Wieczorami centrum Vieste, wypełnia się ludźmi wszelakich narodowości, którzy biesiadują do późnych godzin nocnych. W dzień, miasteczko jest raczej opustoszałe, a sączący się z nieba gorąc przegania wszystkich w okolice licznych plaż.

U stóp starego miasta rozciąga się chyba najpiękniejsza z nich. Długa i szeroka piaszczysta plaża z łagodnym, płytkim wejściem do morza. Z plaży jest absolutnie malowniczy widok na starą część Vieste, a u jej początku stoi majestatycznie charakterystyczna dla Vieste biała wąska skała, niczym samotny gigantyczny kołek, wbita w piasek.  Według mnie nadaje ona super egzotycznego kolorytu temu miejscu.

Jeśli chodzi o hotele, to tym zmotoryzowanym, polecam zatrzymać się jednak poza Starym Miastem, do którego wjechać nie bardzo można, a problem z parkowaniem w wąziutkich uliczkach utrudnia nieco logistykę bagażową. Bardzo fajne są liczne w okolicach plaży pensjonaty i małe hotele, nie koniecznie te najdroższe, z widokiem na plażę. Według mnie, nie ma co siedzieć w hotelu, lepiej spędzać czas na plaży – tam widok jest przecież najlepszy!

Plaża Vieste jest plażą, na której znajdziemy i leżaki z parasolkami (płatne 10-15 euro na dzień) i restauracyjki z zimną włoską birrą, panini, gelato i innymi przekąskami, słowem wszystko to, co do pełnego odpoczynku potrzebne. Po przygodzie na Plaży Dwóch Sióstr, była to dla nas miła odmiana, oddaliśmy się więc trochę lenistwu, folgując zasadzie ‘dolce far niente’...

Po wypoczynku w urokliwym Vieste wybraliśmy się w dalszą drogę na południe Włoch. Tam już czekały na nas zupełne przeboje z listy włoskich atrakcji południa. Czy warto było je odwiedzić? Napiszę i pokażę to już w kolejnych postach.

Ciao,

Olive.

sukienka: forever 21

bikini: H&M

kapelusz: pamiątka z Palermo, zakupiony na targu staroci